రుధిర సౌధం 242

రచనా నువ్వు వెళ్ళు ముందు అన్నాడు యశ్వంత్ ..

రచన ముందుకి వంగి ఆ సొరంగ మార్గం లో ప్రవేశించింది .. వెనకాలే యశ్వంత్ , శివ , మురారి లోపలికి

ప్రవేశించారు .. లోపలంతా జలమయం .. పీకల్లోతు నీటిలో ఉన్నారు వాళ్ళు .

ఊపిరి పీల్చుకోవడం కూడా కష్టం గా ఉంది ..

ఆ నీటి అద్దం లోంచి అందం గా కనబడుతుంది అమ్మవారి ఆలయపు సింహద్వారం .. మురారి , శివలకి  అదే

మొదటిసారి కావటం తో అబ్బురంగా చూశారు .

యశ్వంత్ రచన నీటిలో అతికష్టం గా ద్వారం వైపు కదలటం చూసి శివ , మురారి కూడా ముందుకి కదిలారు ...

అతికష్టం గా అందరూ సింహద్వారాన్ని చేరుకున్నారు .. సింహాద్వారాని కున్న తాయెత్తు చూసి .. రచనా .. లాస్ట్

టైం దీన్ని తాకే నేను దూరం గా పడిపోయాను .. అన్నాడు మురారి .

మురారి ,శివ ఆ ద్వారాన్ని సునిశితంగా గమనించారు .. ప్రాచీన శిల్పకళా ,హస్తకళల నైపుణ్యం అంతా రంగరించి

నట్టుంది ఆ ప్రాంగణం అంతా .. ఆసక్తి గా అంతా రచన వైపు చూశారు ..

ఆమె కనులు మూసుకుని మనసులోనే ఏదో మంత్రం పఠిoచటం చూసి వాళ్ళు మనసులో అమ్మవారిని

ప్రార్థించారు  .

మెల్లిగా కళ్ళు తెరచి ఆ తాయెత్తు వైపు చూసింది రచన ... ఆశ్చర్యం .. ఆ తాయెత్తు ముడులు వాటంతట అవే

వీడిపోతున్నాయి.. ఆనందం పట్టలేక పోయారు ఆ మిత్ర బృందం ..

తాయెత్తు వీడి నీటిలో కలసి పోయింది .. భళ్ళున తలుపులు వాటంతట అవే తెరచుకున్నాయి ..

జై వైష్ణవీ మాతా .. అనుకుంటూ లోపలికి అడుగు పెట్టారు అందరూ ..

లోపలంతా వేల స్తంభాలు నిటారుగా నిలుచుని ఉన్నాయి .. పెద్ద ప్రాంగణం .. అంతా నీరు వ్యాపించి ఉంది ..

కాకపోతే  వాళ్ళు గుడి లోకి ప్రవేశించాక నీటి మట్టం తగ్గి వాళ్ళ భుజాలకి దిగువగా ఉంది ..

హౌ  నైస్ .. ఇలాంటి టెంపుల్ నేనింత వరకూ చూడనే లేదు .. అన్నాడు శివ చుట్టూ పరికిస్తూ ....

నిజమే .. భూగర్భంలో ఇంత అందం గా ఈ ఆలయం కట్టారంటే ఆశ్చర్యంగా ఉంది .. అన్నాడు యశ్వంత్ .

భూగర్భంలో కాదు యశ్వంత్ భూమిపైనే కట్టారు ఈ ఆలయాన్ని .... కానీ క్రమేపీ ఈ ఆలయం భూమిలోకి

కూరుకుపోయింది .. అది ఆ తాంత్రిక శక్తి వల్ల కావొచ్చు లేదంటే మరేదైనా కారణం ఉండొచ్చు .. అంది చుట్టూ

పరికించి చూస్తూ రచన .

రచన .. అదుగో .. అదే గర్భ గుడి అనుకుంటా .. అన్నాడు మురారి .

అవును మురారీ .. అని .. పదండి అటు వెళదాం .. అంది రచన .

అందరూ గర్భగుడి ముందు కి చేరారు .. తలుపులు మూసి ఉన్నాయి ... రచన పెదవులు మళ్ళి ఏదో మంత్రాన్ని

ఉచ్చారిస్తున్నాయి ..

ఈ ఆలయం యొక్క గర్భాలయాన్ని .. అమ్మవారి సేవికలే కాపు కాస్తున్నాయని ఆ గ్రంథం లో ఉంది .. వారిని

ప్రసన్నం చేసుకుంటే ఆలయ ద్వారాలు తెరచు కుంటాయి .. స్వామీజీ మనకిచ్చిన నైవేద్యం అష్ట దిక్కులా చల్లండి

అన్నాడు యశ్వంత్ .

భుజానికి ఉన్న బాగ్ లోంచి ఓ ప్యాకెట్ తీసి అందులో నైవేద్యాన్ని అన్ని దిక్కులా వేసి వచ్చారు .. శివ , మురారి ..

రచన కళ్ళు తెరచే సరికి శివ , మురారిలు తమ పని కానించి వచ్చారు .. రచన కళ్ళు తెరవగానే గుడి తలుపులు

బార్లా తెరచుకున్నాయి ..

ఇంకా ఉంది





మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 241

అమ్మా ... అమ్మా .. మెల్లిగా నిద్రలేపాడు విక్కీ  గిరిజ ని .

ఏం నాన్నా ? వచ్చేశామా ? అంటూ కళ్ళు నులుముకుంటూ చుట్టూ చూసింది గిరిజాదేవి .

అటు చూడు .. రామనంతపురం బోర్డు .. ఇక్కడ నుంచి ఎలా వెళ్ళాలి ? రామనంత పురం బోర్డు దగ్గరే వే ఉంటుంది

అన్నావు .. అన్నాడు చుట్టూ పరికిస్తూ విక్కీ ..

హా .. అవును .. అని డోర్ తీసుకుని కార్ దిగింది గిరిజ .. చుట్టూ చూసి .. చిన్నగా నిట్టూర్చి .. ఏం మారలేదు ..

అనుకుంది గిరిజ తనలో తానె .

తానూ కిందికి దిగి .. బాగా చీకటిగా ఉందమ్మా ఇంకా .. ఇక్కడ కనీసం స్ట్రీట్ లైట్స్ కూడా లేవు .. అన్నాడు విసుగ్గా

విక్కీ  ...

ఇక్కడ ఒక మట్టి దారి ఉండాలి విక్కీ .. ఆ దారి గుండానే లోపలికి పోవాలి .. సుమారు గంటన్నర పడుతుంది .. ఆ

మార్గం గుండా రావణ పురం చేరుకోవాలంటే .. ఇప్పుడు టైం ఎంత అవుతుంది అని అడిగింది గిరిజ .

3. 50 నిముషాలు .. లోపలున్న డ్రైవర్ చెప్పాడు .

ఎటువైపు ఆ దారి ఉంటుందో చెప్పమ్మా .. అంటూ డిక్కీ లో ఉన్న బాగ్లోంచి టార్చ్ తీశాడు విక్కీ .

కొడుకు చేతిలో టార్చ్ వైపు చూసి .. అయితే .. అటువైపు చూడు విక్కీ .. నాకు లీలగా గుర్తుంది .. అంది గిరిజ .

అటువైపు టార్చ్ ఫోకస్ చేసిన విక్కీ .. చిరునవ్వుతో .. లీలగా కాదమ్మా .. నీకు బాగానే గుర్తుంది .. అక్కడ ఓ మట్టి

బాట కనబడుతుంది .. ఇంకేం మట్టి బాటలు లేవుగా ఇక్కడ ? అని అన్నాడు విక్కీ .

లేదు విక్కీ .. అదే దారి .. రావణ పురం పోవాలంటే .. అంది గిరిజ .

వెహికల్ లో కూర్చున్నారు ఇద్దరూ ..

డ్రైవర్ కార్ ఎడమ వైపుకి పోనీ .. ఆ మట్టిబాట గుండా లోపలికి .. అన్నాడు విక్కీ ..

సరే సర్ .. అని కార్ ని పక్కకి తిప్పి సర్రున పోనిచ్చాడు డ్రైవర్ .

అయితే మరో గంట తర్వాత నేను రచన కి గుడ్ మార్నింగ్ చెప్తానమ్మా .. అన్నాడు విక్కీ నవ్వుతూ ..

చిరునవ్వుతో కొడుకుని చూసి "రచన అక్కడ గుడ్ మార్నింగ్ అని చెప్పే పరిస్థితి లోనే ఉండాలి తల్లీ " అని

మనసులోనే అమ్మవారిని ప్రార్థించింది గిరిజా దేవి .

                                          **************************************

జై వినాయకా .. అన్నారు స్వామీజీ .

వారంతా మడుగు వద్దకి చేరారు .

రచనా .. ఆ వినాయకుని మనసారా ప్రార్థించు .. ఎటువంటి విఘ్నాలు ఎదురు కావు అన్నారు స్వామీజీ ..

అలాగే స్వామీజీ .. అని కళ్ళు మూసుకుని వినాయకుని ప్రార్థించింది రచన .

స్వామీజీ ఇప్పుడు సమయం ? అని అన్నాడు యశ్వంత్ సంకోచంగా .

హా .. 4. 10 నిమిషాలు పౌర్ణమి ఘడియలు ప్రవేశించాయి .. ఇవి అమృత ఘడియలు .. లోపలికి ప్రవేశించండి ..

అన్నారు స్వామీజీ ..

అందరూ తలలూపి మెల్లిగా మడుగులోకి దిగారు .. అసలే చలికాలం .. చల్లని గాలి మేను ని వణికిస్తుంది ..

మడుగులో నీళ్ళు మరింత చల్లగా రక్తం గడ్డ కట్టి పోయేలా ఉన్నాయి ..

యశ్వంత్ మడుగు లో ఉన్న రాతి పలక ని తొలగించాడు .. మడుగులో నీళ్ళు మరింతగా ఆ మార్గం లోకి చొచ్చుకు

పోయాయి ..

ఇంకా ఉంది 

రుధిర సౌధం 240

థాంక్ గాడ్ .. అని..  సత్య .. సత్య కెలా ఉంది ? అని అడిగాడు .. యశ్వంత్ .

ఇంతకు ముందే నిద్రలేచింది .. నాతో మాట్లాడింది కూడా .. నేను మరి కాసేపు నిద్రపోమ్మన్నాను .. అన్నాడు

మురారి .

సత్యకేం తెలియనివ్వకు మురారీ అన్నాడు యశ్వంత్ .

అలాగేనంటూ తల ఊపాడు మురారి .

ఇంతలో .. మీరిద్దరూ ఇక్కడున్నారా ? అంటూ అక్కడి కొచ్చాడు శివ .. స్వామీజీ పిలుస్తున్నారు .. మీ ఇద్దర్నీ ..

అని అన్నాడు శివ .

పద వెళదాం .. అన్నాడు యశ్వంత్ .. ముగ్గురూ స్వామీజీ గదివైపు నడిచారు .

లోపల హోమం ఏర్పాటు చేశారు .. గోపాలస్వామి పూజద్రవ్యాలన్ని సర్దుతున్నాడు .. హోమం ముందు రచన

కూర్చుని ఉంది .

వీరు ముగ్గురూ లోపలికి వెళ్ళగానే .. రండి .. అన్నారు స్వామీజీ ..

వెళ్లి స్వామీజీ చూపించిన చోట కూర్చున్నారు .. ముగ్గురు స్నేహితులు .

పౌర్ణమి ఘడియలు మరో కొద్ది నిమిషాల్లో రాబోతున్నాయి .. రచన ఒక్కతే గుడి తలుపులు తెరవ వలసి ఉంటుంది

వేరెవ్వరు ఆ తలుపుల్ని ముట్టుకున్నా అమ్మ అనుమతించదు .. అన్నారు స్వామీజీ .

యశ్వంత్ కి తాను తలుపు తీయబోతు ఎగిరిపడ్డ సంగతి గుర్తుకొచ్చింది ..

రచన కళ్ళు మూసుకొనే ఉంది ..

నేను రచన లో కుండలిని జాగృతం చేశాను .. మీరు రచన తో వెళ్ళాలి అనుకుంటే .. మిమ్మల్ని ఈ ద్రవ్యం ద్వారా

పవిత్రం చేయదలిచాను .. అన్నారు స్వామీజీ .

ఈ కార్యం కోసం మేమందరం ఎంతగానో శ్రమించాం స్వామీజీ .. ఆ వైష్ణవీ మాతని కళ్ళారా చూడాలని .. మాకూ

కోరికగా ఉంది .. అనుమతిస్తే మేమూ వెళ్తాము స్వామీజీ .. అన్నాడు యశ్వంత్ .

తప్పకుండా .. అని గోపాల స్వామి వైపు చూసారు స్వామీజీ ..

గోపాలస్వామి అతని చేతికి కమండలం అందించాడు .. స్వామీజీ ఆ నీటిని ఆ ముగ్గురి మీదా చల్లి ముగ్గురికి

మంత్రోపదేశం చేసారు ..

ఎందుకో ఆ ముగ్గురికి తనువు , మనసు పవిత్రమైన భావన కలిగింది ..

ఓ మూలగా నిలుచున్న సరస్వతి ని చూసి .. వీరందరూ తిరిగి మహల్ కి వచ్చేవరకూ ఏ ఒక్కరూ మహల్ ని వీడి

బయటకి వెళ్ళరాదు .. లోపలికి రారాదు .. అన్నారు స్వామీజీ .

చిత్తం స్వామీజీ .. అంది సరస్వతి .

తరువాత రచన నుదుటి మీద తన బొటన వేలు పెట్టి ఏదో మంత్రం ఉచ్చరించారు స్వామీజీ .. మెల్లిగా కళ్ళు

తెరచింది రచన . స్వామీజీ కి నమస్కరించింది .

ఇంకా ఉంది




మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 239

యశ్వంత్ ముఖ కవళికలు చూసి తానూ మెట్లవైపు చూసి .. అవును విధాత్రే .. అన్నాడు మురారి ..

రచన వీరివైపు చూసి చిరునవ్వు నవ్వుతూ దిగుతుంది ..

ఇంతలో సరస్వతి అక్కడకి వచ్చి .. అరె .. ధాత్రమ్మా .. అచ్చు దేవకన్యలా ఉన్నారు ఈ దుస్తుల్లో .. అంది సరస్వతి .

సరస్వతి వైపు ఆశ్చర్యంగా చూశారు యశ్వంత్ , మురారి .

ఏంటి అలా చూస్తున్నారు ? మీరు చెప్పరా నేనీ దుస్తుల్లో ఎలా ఉన్నానో ? అంది వీరిదగ్గరి కొచ్చి రచన గోముగా .

రచనే .. విధాత్రి కాదు .. మురారి మెల్లిగా గొణిగాడు .

నీకీ దుస్తులు .. ఆశ్చర్యంగా సంకోచం గా అడిగాడు యశ్వంత్ ..

బావున్ననా అని అడిగితే నువ్విలా రెస్పాండ్ అవుతావా ? పో యశ్వంత్ .. అని మురారి వైపు తిరిగి . .. నువ్వైనా

చెప్పు మురారీ ? ఈ బట్టలు నాకు బావున్నాయా ? అని అడిగింది రచన .

చాలా చాలా బావున్నావు రచనా .. యువరాణిలా ఉన్నావు .. యశ్వంత్ ప్రేమ సామ్రాజ్యపు యువరాణిలా ..

అన్నాడు మురారి .

స్వామీజీ రాచరికపు దుస్తులు వేసుకోమని సరస్వతితో చెప్పటం గుర్తుకొచ్చింది యశ్వంత్ .. ఓహ్ .. అందుకే ..

రచన ఈ దుస్తుల్లో ఉంది .. అనుకుంటూ ఆమె వైపు ప్రేమగా చూశాడు యశ్వంత్ .

మురారి అభినందనకి కిలకిలా నవ్వింది రచన .. ఆమెని అలానే చూస్తూ ఉండి పోవాలనిపించింది యశ్వంత్ కి .

యశ్ .. నువ్వు నన్నేం పొగడక పోయినా నాకు తెలుసులే .. అని అంది రచన ..

ఏం తెలుసు నీకు ? అన్నాడు యశ్వంత్ కొంటెగా ..

నీకళ్ళు నన్ను పోగిడేసాయి లే .. అని నేను స్వామీజీ ని కలవాలి అని అక్కడనుంచి వయ్యారం గా నడచుకుంటూ

సరస్వతితో పాటు వెళ్ళిపోయింది రచన .

అల్లరి పిల్ల .. అనుకొని మురారి వైపు చూశాడు యశ్వంత్ .

యశ్ .. మనకి విధాత్రి ఇదే దుస్తుల్లో కనిపించేది కదా .. అన్నాడు మురారి .

అవును .. సరేగాని మురారీ నీకో విషయం చెప్పాలి .. అన్నాడు యశ్వంత్ .

వైజయంతి ఇస్ బ్యాక్ .. ఇదే కదా నువ్వు చెప్పాలనుకుంది .. అన్నాడు మురారి .

నీకెలా .. ? సందేహంగా అన్నాడు యశ్వంత్ .

నేను చూసాను యశ్వంత్ .. వైజయంతి లోపలికి రావటానికి ప్రయత్నించింది .. కానీ స్వామీజీ రక్షణ వలయాన్ని

కల్పించటం తో తను లోపలికి రాలేక పోయింది .. మీరు వచ్చేటప్పుడు మీకు హాని చేస్తుందేమోనని కలవర పడ్డాను

కానీ యు ఆల్సో సేఫ్ .. అన్నాడు మురారి .

ఇంకెవరైనా చూశారా వైజయంతి ని .. రచన చూడలేదు కదా .. అన్నాడు యశ్వంత్ కంగారుగా .

లేదు యశ్ .. నేను , స్వామీజీ అంతే .. మహల్ నుంచి ఎవ్వర్నీ బయటికి వెళ్ళ వద్దన్నారు స్వామీజీ .. అన్నాడు

మురారి .

ఇంకా ఉంది








మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

కవితా హృదయం ... : పశ్చాత్తాపం

కవితా హృదయం ... : పశ్చాత్తాపం: నిట్టూర్పులో నను వీడకే నా శ్వాస నీవేనులే ..  ఓదార్పులా నన్ను ఒడి చేర్చవే నీకన్న తోడెవ్వరే..  నాలోని నాకే తెలిపావు నువ్వే ..  నీలోని...

రుధిర సౌధం 238

ఆమె తన కళ్ళని తానే నమ్మలేక మరి కాస్త దగ్గరగా వెళ్లి చూసింది ... ఆ చిత్రపటం లో రూపం తనలాగే ఉండటం

ఆమె కి అర్థం కాలేదు .. నా చిత్రపటమా ? లేక మరెవరిదైనా ? ఆమె కళ్ళు చిత్రపటాన్ని అంతటినీ పరికించాయి ..

కింది భాగం లో సంస్కృతం లో "యువరాణి విధాత్రీ దేవి " అని వ్రాసి ఉంది ... ఎందుకో ఆమె కి ఆ పేరు సుపరిచితం

గా తోచింది ... మరోసారి ఆమె మొహం కేసి చూసింది .. ఆ ముఖాన్ని చూస్తున్నప్పుడు ఆమె స్మృతి పథం లో

ఏవేవో దృశ్యాలు లీలగా .. తలంతా భారం గా అనిపించి వచ్చి అక్కడున్న తల్పం పై కూర్చుంది ..

ఏమిటిదంతా .. ఈమె అచ్చు నాలాగే ఉంది .. నేను ఈ ఊరు వచ్చినపుడు .. నాపేరు ధాత్రి అని చెప్పాను .. ఇది

కాకతాళీయమా లేక ? లేదు ఇది సమయం కాదు .. నా మనసు లో ఎటువంటి కలవరం ఉండకూడదని స్వామీజీ

చెప్పారు .. నేను ఎటువంటి ఆలోచనలకి తావివ్వకూడదు .. ముందు బట్టలు మార్చుకోవాలి .. అని చుట్టూరా

చూసింది .. ఓ పెద్ద భోషాణం లాంటి పెద్ద పెట్టె నగిషీలతో .. ఓ మూలగా ఉంది .. ఆ పక్కనే మరో చిన్న పెట్టె ..

బహుశా అందులో ఏమైనా ఉండొచ్చు .. అనుకొని అటువైపు నడచి పెట్టె ను తెరచింది రచన .

ఆమె ఆలోచన నిజమే .. బంగారపు నగిషీ వస్త్రాలు .. కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలిపేలా .. వెరీ నైస్ అనుకుంటూ .. ఆమె

ఆ దుస్తులను పైకి తీసింది ... వాటిని పరీక్షించి చూసిన తదుపరి ... ఉహ్ .. అప్పుడు లేహేన్గాస్ ఉన్నాయన్న మాట

అనుకొని ఆ దుస్తులను తీసుకొని మళ్ళి పెట్టె మూసేసింది .. పక్కనే ఉన్న చిన్న పెట్టె తెరచి చూసింది .. ఆమె ..

ఆశ్చర్యంతో నోరు తెరచింది .. ఆ పెట్టె నిండా బంగారు నగలు .. ఓహ్ గాడ్ .. ఇదంతా రాచరిక సంపద .. ఇప్పటికి

ఇలానే ఉండటం ఆశ్చర్యం .. మొత్తానికి వైజయంతి ఈ ఇంటికి కాపలా బాగానే కాసింది .. అనుకొని ఒక్క నగ ని

తీసుకొని తన మెడలో వేసుకుంది .. తరువాత దుస్తులు మార్చుకొని అద్దం ముందు నిల్చుంది ..

ఆమె అద్దం లో చూసుకుంటూ తన దుస్తులు సరిచేసుకుంటుంటే .. అద్దం లో ప్రతి బింబం ఆమె లానే ఉన్నా ఆమె

వైపు ప్రేమగా కన్నీళ్ళతో చూస్తుంది .. రచన భయంగా తన చేతుల్ని కదిలించి చూసింది .. లేదు .. అద్దం లో రూపం

తనది కాదు ఆ ప్రతిబింబం తనలా ప్రవర్తించడం లేదు .. ఆమె తనువు సన్నగా వణికింది .. నుదుటికి పట్టిన చెమట

మెల్లిగా తుడుచుకొని మళ్ళి అద్దం వైపు చూసింది .. మామూలుగా ఆమె ప్రతిబింబమే కనబడింది .. మళ్ళి తన

చేతులు కదిపి చూసింది రచన .. అంతా మామూలుగా ఉంది .. ఉహ్ .. అని నిట్టూర్చి .. ఆ చిత్రపటం చూశాక

కొంచెం భ్రమ కి లోనై నట్టున్నాను .. ముందు ఇక్కడ్నించి వెళ్లి పోవాలి .. అని గది నుంచి బయటకి నడచింది .

                                               ********************************

యశ్వంత్ స్నానం ముగించుకొని బట్టలు మార్చుకొని వస్తూ ఉంటే మురారి ఎదురుపడ్డాడు ..

యశ్ .. ఆర్ యు ఓకే ? అంటూ వచ్చి హత్తుకున్నాడు మురారి .

ఐ యం ఓకే మురారీ .. అని మురారి భుజం మీద చిరునవ్వుతో తట్టాడు యశ్వంత్ .

అసలు శివ నాతో ఏం చెప్పకుండా వెళ్ళిపోయాడు .. కంగారు పడ్డాను .. శివ కూడా కనిపించాడు .. మీ ఇద్దరూ

క్షేమం గా ఉన్నారు .. అది చాలు .. అన్నాడు మురారి ..

ఏం అవుతుంది మురారీ ? ఏం కాదు గానీ ఇంతకీ రచన ఏదీ ? కనపడ్డం లేదు .. టైం దగ్గర పడుతోంది .. సిద్ధం

కావాలిగా .. అంటూ అప్రయత్నం గా మెట్ల వైపు చూసిన .. యశ్వంత్ మెట్ల మీద నుంచి నడచి వస్తున్న రచన ని

చూసి .. విధాత్రీ .. అని అన్నాడు మెల్లిగా ..

ఇంకా ఉంది



మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 237

ధాత్రమ్మా ... అంటూ వచ్చిన సరస్వతిని చూసి .. అరె నువ్వు ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నావా సరస్వతీ .. టైం అవుతోంది ..

అంది రచన కంగారుగా .

లేదమ్మా .. వెళ్లేసరికి స్వామీజీ .. వద్దన్నారమ్మ . మీరు రాచరిక దుస్తులే వేసుకోవాలి ఈరోజు అన్నారు .. ఆ పైన

గదిలో ఉన్నాయటమ్మా .. అంది సరస్వతి .

స్వామీజీ అలా చెప్పారా ? ఎన్నో ఏళ్ళ నాటి దుస్తులు నేనెలా వేసుకుంటాను ? అయినా అవి నాకెలా సరిపోతాయి ...

అంది రచన మొహం చిన్నబుచ్చుకుని ..

ఏమోనమ్మా .. అయినా సాములోరు చెప్పాక వినక తప్పుద్దా ? అంది సరస్వతి .

ఆయన ఏం చెప్పినా దానికి ఒక కారణం ఉంటుంది సరస్వతీ .. అంది రచన .. ఇంతకీ అయ్యగారు నిద్రలేచారా ?

అని అడిగింది రచన .

ఏ అయ్యగారు ? అని అమాయకం గా అడిగింది సరస్వతి ..

యశ్వంత్ .. అంది రచన .

ఏం నిద్రపోవటం ? నేను వెళ్దామని తలుపు తీసేసరికి బయట నుండి వస్తున్నారుగా .. అంది సరస్వతి .

అదేంటి ? ఎక్కడికి వెళ్ళాడు ? అందుకే నాకు కనబడలేదన్న మాట .. అంది రచన ఆతృతగా .

సాములోరి శిష్యుడు ఎవర్నో వెంట పెట్టుకోచ్చారమ్మా .. ఆయన్ని తేవడానికి వెళ్ళానని చెప్పారు .. అంది సరస్వతి .

ఓహ్ .. గోపాలస్వామి వచ్చుంటారు .. అంది సంతోషం గా రచన .

అమ్మా .. ముందు మీరెళ్ళి బట్టలు మార్చుకు రండి .. అంది సరస్వతి ..

సరే .. ఏ గదన్నారు స్వామీజీ అంది రచన .

ఆ పైన గది .. ఆ గది ఇంతవరకూ తెరవలేదట గా .. అక్కడే .. అంది సరస్వతి .

సరే .. నేవెళ్ళి బట్టలు మార్చుకుని వస్తాను .. అన్ని వెతుక్కోవాలి కదా .. అంది రచన .

వెళ్ళండమ్మా .. సమయం దగ్గర పడుతోంది కదా .. అంది సరస్వతి ..

రచన సరస్వతి చూపించిన గదివైపు కదిలింది .. అన్ని సార్లు మహల్ కి వచ్చినా ఆ పై గదుల జోలికి పోలేదు

రచన .

ఆమె గది గుమ్మం ముందు నిలబడింది .. తలుపులకి ఘడియ వేసి ఉంది .. మెల్లిగా ఘడియ తీసి లోపలికి

నడిచింది... లోపలంతా  చీకటిగా ఉంది .. తన వెంట తెచ్చిన కొవ్వొత్తి వెలిగించే సరికి గదంతా కాస్త వెలుగు పరచు

కుంది ..

అస్పష్టం గా గదిలో ఏవేవో చిత్ర పటాలు .. మధ్యలో హంస తూలికా తల్పం .. ఆ పక్కకి గోడకి ఉన్న కాగడా ని

చూసి .. వావ్ .. అప్పటి విద్యుత్తు ఇవే కదా అనుకుంటూ .. కొవ్వొత్తి ని కాగడా కి తగిలించింది .. అది వెంటనే

మండి మంట రేగింది .. గదంతా చిక్కటి వెలుగు పరచుకుంది ..

అప్పటిడైనా ఇప్పటికి ఇందులో చమురు ఉందే .. అనుకుంటూ అప్రయత్నం గా గోడమీదున్న చిత్ర పటాన్ని

చూసిన రచన విస్మయం తో స్థానువై పోయింది ..

ఇంకా ఉంది







మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 236

హ.. అని ఆ ప్రేతం వైపు చూస్తూనే లోపలికి నడిచాడు యశ్వంత్ . శివ , గోపాలస్వామి కూడా యశ్వంత్ ని

అనుసరించారు.

మహల్ గేటు తీసి వారు లోపలికి వెళ్తుంటే .. ఆవేశం గా అరచింది వైజయంతి ... ఆ అరుపు కర్ణ కటోరం గా ఉంది .

యశ్వంత్ వాళ్ళు మహల్ ద్వారం  చేరుకునే సరికి .. వీరు తలుపు తీద్దామనే సరికి తలుపు తెరచుకుంది ..

ఎదురుగా సరస్వతి ... వీరి వైపు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ .. మీరు బయట నుండి వస్తున్నారెంటి ? అంది ఆశ్చర్యం

గా ..

ఆ .. అదీ .. ఇదుగో .. ఈయన స్వామీజీ శిష్యులు .. వీరిని  తీసుకు రావటానికే వెళ్లాం .. అన్నాడు యశ్వంత్

గోపాల స్వామి కేసి చూస్తూ ..

ఓహ్ అవునా బాబు .. అందరూ ఇప్పుడే లేస్తున్నారు .. ధాత్ర మ్మ పరికిణీ వేసుకుంటారట .. వెళ్లి తీసుకొస్తాను ..

అని అడుగు ముందుకి వేయబోయింది సరస్వతి ..

నో .. వద్దు .. సరస్వతీ .. ఇంత రాత్రి పూట పరికిణి కోసం వెళ్ళడం ఏంటి ? వద్దు .. నేను తనకి చెప్తాను .. అన్నాడు

కంగారుగా యశ్వంత్ .

అయ్యో అదేంటి బాబూ .. ఇప్పుడు భయం ఏముంది .. ఊరంతా మెల్లిగా మేలుకోదా ఈరోజు .. వెళ్లి తెస్తాను బాబు

పాపం ఎంతో సరదాగా అడిగారు .. అంది సరస్వతి ..

యశ్వంత్ ఏదో చెప్పేలోగా .. వీరిమాటలు విన బడ్డాయేమో స్వామీజీ .. అక్కడికి వచ్చారు ..

సరస్వతీ .. రచన వేసుకోవాల్సిన బట్టలు నీవు తేనవసరం లేదు .. ఆ పైన గదిలో రాచరిక దుస్తులు ఉంటాయి ..

ఆమె అవే ధరించాల్సి ఉంటుంది .. వెళ్లి ఆమె తో చెప్పు .. ఈరోజంతా ఆమె తోనే ఉండు .. ఎక్కడికీ వెళ్ళవద్దు ..

వెళ్ళు .. అన్నారు స్వామీజీ .

సరస్వతి ..   తల ఊపి అక్కడ్నించి వెళ్లిపోయింది ..

స్వామీజీ .. అంటూ గోపాలం వెళ్లి స్వామీజీ పాదాలకి వంగి నమస్కరించాడు ..

లే గోపాలా .. అని అతని భుజాలపై చేతులు వేసి లేపి .. అన్నీ తీసుకు వచ్చావా ? అని అడిగారు స్వామీజీ .

తెచ్చాను స్వామీజీ .. మీరీ వస్తువులన్నీ తెమ్మని చెప్పినపుడు నాకేందు కనేది అర్థం కాలేదు .. కానీ ఇక్కడకి

వచ్చాక అవగతమైంది స్వామీజీ .. అన్నాడు గోపాలం .

స్వామీజీ చిన్నగా నవ్వి .. శివ వైపు చూసి .. నాయనా .. గోపాలాన్ని తన గదిలోకి తీసుకుపో .. అన్నారు .

అలాగే స్వామీ .. అని శివ ముందుకి కదిలాడు .. సామానుతో పాటు గోపాలం అతడిని అనుసరించాడు ..

స్వామీజీ .. వైజయంతి . .. అని ఆగి .. అనుమానం గా వెనక్కి చూస్తున్న యశ్వంత్ కేసి నవ్వుతూ చూసి ...

ముందు నువ్వు బయటికి పద యశ్వంత్ .. అని అన్నారు స్వామీజీ ..

ఎందుకు స్వామీజీ ..?అన్నాడు యశ్వంత్ సందేహం గా ..

రెండు శవాలని తాకి వచ్చావు కదా నాయనా .. లోపలికి ప్రవేశించక ముందే స్నానం చేసుకుని రావాలి కదా ..

అన్నారు స్వామీజీ .

స్వామీజీ .. మీకెలా .. అయినా మీరు సర్వజ్ఞులు . మీకు తెలియకుండా ఎలా ఉంటుంది ? అని .. స్నానం చేసి

వస్తాను .. అన్నాడు యశ్వంత్ .

యశ్వంత్ భవనం వెనుక ఉన్న మడుగులో స్నానం చేసిరా .. అన్నారు స్వామీజీ .

తల ఊపి బయటికి నడిచాడు యశ్వంత్ .

                                                   ***********************
ఇంకా ఉంది 










మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 235

 నిజమా యశ్వంత్ ? ఆశ్చర్యం గా అడిగాడు శివ .

అవును శివా  .. వీరాస్వామి మరణిస్తూ చెప్పిన మాటలివి .. వైజయంతి చాలా శక్తివంత మైంది ఇప్పుడు ..

వీరస్వామి నుండి తాంత్రిక  శక్తి గ్రహించేసింది .. రత్నం రాజు ని , వీరస్వామి ని ఘోరం గా చంపేసింది .. బాధగా

అన్నాడు యశ్వంత్ ..

ఓహ్ గాడ్ .. రచన కి తెలిస్తే .. తనకి ఈ విషయం తెలియడం అంత మంచిది కాదు .. అన్నాడు శివ .

అవును .. ఈ పూజ మనసులో ఎటువంటి కలవరం లేకుండా చేయాల్సి ఉంటుంది .. అన్నాడు గోపాల స్వామి .

అయితే వైజయంతి మహల్ దగ్గరే ఉండుంటుంది .. ఏం జరుగుతుందో అక్కడ ? ఆందోళన గా అన్నాడు శివ .

శివ .. మహల్ దగ్గరికి వచ్చేశాం .. చూస్తుంటే అంతా ప్రశాంతం గానే ఉన్నట్టుంది .. అన్నాడు యశ్వంత్ .. ముందుకి

చూస్తూ ..

అవును .. మహల్ దగ్గర ఎవ్వరూ కనబడటం లేదే .. అన్నాడు శివ .

టైం ఎంత అయ్యింది శివా ? అని అడిగాడు యశ్వంత్ సాలోచనగా ..

2 గం సరిగా .. అన్నాడు శివ .

ఇక అందరూ మెల్లిగా లేస్తారు శివా .. మహల్ లోకి వైజయంతి రాలేదు .. ఈ చుట్టు పక్కలే ఎక్కడో ఉండి ఉంటుంది

మనం కేర్ఫుల్ గా ఉండాలి .. అన్నాడు యశ్వంత్ . వెహికల్ ఓ పక్క గా ఆపుతూ ..

శివ గారూ .. మీరు  ఈ విగ్రహం పట్టుకోండి .. మిగతా సామాను నేను పట్టుకుంటాను .. అని ఓ పసుపు రంగు వస్త్రం

తో కప్పబడిన విగ్రహాన్ని ఇచ్చాడు శివ చేతికి గోపాలస్వామి . శివ దాన్ని పట్టుకొని దిగాడు .

యశ్వంత్ దిగి గోపాల స్వామి కి మిగతా సామాను దించటం లో సహాయం చేస్తుంటే శివ చుట్టూరా పరికిస్తూ

ఉన్నాడు . ఓ చోట శివ చూపు అప్రయత్నం గా ఆగిపోయింది .. మహల్ ప్రహరీ గోడ కి 2 మీటర్ ల దూరం గా ఉన్న

ఆ చెట్టు కొమ్మ పై .. ఓ తెల్లని ఆకారం .. శరీరం నుండి ముక్కలూడిపోతున్న మాంసపు ముద్దలా భయంకరంగా

వీరి వైపే చూస్తుంది .. ఆమె వైజయంతి అని అర్థం అయ్యింది శివ .. అతని ఒళ్ళు చిన్నగా ఒణక సాగింది ..

మెల్లిగా .. యశ్ .. యశ్ .. అని గొణిగాడు శివ .

ఏంట్రా ? అంటూ శివ వైపు చూసి .. అతడి చూపు వేరొకచోట ఉండటం గమనించి అటుకేసి చూశాడు యశ్వంత్ .

గోపాలస్వామి కూడా చూశాడు .. ఆమె రూపం యశ్వంత్ కి కూడా ఒళ్ళు గగుర్పోడిచేలా చేసింది .. కాళ్ళు ఊపు

తున్నట్టు ఉంది .. కానీ కాళ్ళ భాగం లో కాళ్ళు లేవు .. ఆమె చేతులు చెట్టు ప్రతి కొమ్మని పెనవేసుకొని ఉన్నాయి .

ఆమె కళ్ళు అగ్ని గోళాల్లా ఉన్నాయి ..

ఈమె .. ఆమే .. అన్నాడు గోపాలస్వామి .

అవును .. మనకోసమే ఎదురు చూస్తున్నట్టు ఉంది .. అన్నాడు యశ్వంత్ చూపు పక్కకి తిప్పి ..

ఏదో గర్ల్ ఫ్రెండ్ ఎదురుచూస్తుంది అన్నట్టు అంటున్నావు యశ్వంత్ .. దాని రూపం చూడు .. ఎంత భయంకరం గా

ఉందో .. అన్నాడు శివ .

మనం ముందు లోపలికి వెళ్దాం పదండి .. అది అక్కడే ఉంది అంటే మనం ఇప్పుడు రక్షణ వలయం లో ఉన్నట్టే ..

అన్నాడు గోపాల స్వామి .

ఇంకా ఉంది 





మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 234

అలా జరక్కుండా జాగ్రత్త పడితే మంచిది .. అయినా అక్కడ గురువుగారు ఉన్నారుగా .. అన్నీ ఆయన చూసు

కుంటారు .. అన్నాడు గోపాల స్వామి ..

శివ ఎక్కడున్నాడో ఏమో అనుకుంటుండ గానే తమ ముందు ఎవ్వరో సైకిల్ మీద వెళ్ళడం గమనించి .. అది

శివ గా గుర్తించి .. వెహికల్ ని ఫాస్ట్ గా పోనిచ్చాడు యశ్వంత్ .

వెహికల్ లైటింగ్ పడటం తో తానూ వెనక్కి చూశాడు శివ .. ఈలోపు వెహికల్ శివ పక్కనే ఆగింది .. శివ యశ్ ని

చూడగానే యశ్ .. ఆర్ యు ఓకే .. అని సంతోషం గా అరిచాడు ..

ఎస్ .. కమాన్ శివ .. అన్నాడు యశ్వంత్

సైకిల్ పైన గేరెజ్ మీద పెట్టి వెహికల్ లో కూర్చోబోతూ గోపాల స్వామి ని చూసి .. ఈయనా .. అని సంకోచం గా

అన్నాడు శివ .

శివా .. ఈయన గోపాల స్వామి గారు .. స్వామీజీ శిష్యులు .. అని పరిచయం చేశాడు .. యశ్వంత్ .

ఓహ్ .. నమస్తే .. అండీ .. అన్నాడు శివ .

యశ్వంత్ దారిలో వస్తూ అంతా చెప్పారు .. మీరు శివ అని అర్థ మైంది .. మిమ్మల్ని అందరిని కలవటం సంతోషం

గా ఉంది .. అన్నాడు గోపాల స్వామి .

వెహికల్ మహల్ వైపు దూసుకు పోతోంది ..

                                  ***************************************

క్రమేపీ వైజయంతి అరుపులు వినబడటం మానేశాయి ..

స్వామీజీ .. సమయం రెండు కావటానికి ఇంకా పావుగంట మాత్రమే ఉంది .. ఇక నేను స్నానం చేసి సిద్ధమవుతాను

అన్నాడు మురారి ..

వెళ్ళు నాయనా .. కానీ ఒక్కమాట .. మహల్ నుండి మనవాళ్ళు ఎవ్వరినీ బయటకి పోనివ్వకుండా చూసుకో ..

అన్నారు స్వామీజీ ..

అలాగే స్వామీ .. మీకు కూడా స్నానానికి ఏర్పాట్లు చేస్తాను .. అన్నాడు మురారి ..

అలాగే నాయనా .. అన్నారు స్వామీజీ .

మురారి .. సరాసరి తన గదికి వస్తుంటే ఎదురైంది రచన కళ్ళు నులుముకుంటూ ... తన గదిలోంచి బయటికి వస్తూ .

రచనా .. గుడ్ మార్నింగ్ .. లేచావా ? అన్నాడు మురారి .

గుడ్ మార్నింగ్ మురారీ .. నువ్వప్పుడే లేచావేం ? నిద్రపట్టలేదా ? అని అడిగింది రచన .

లేదు .. లేదు .. నేనిప్పుడే లేచాను .. సరే .. పూజకి సమయం దగ్గర పడుతుంది గా .. వెళ్లి రెడీ ఆవు .. అని తన

గదికి వెళ్తూ .. మళ్లి రచన కేసి తిరిగి .. రచనా .. నువ్వు ఎట్టి పరిస్థితుల లోనూ మహల్ ని విడిచి బయటకి వెళ్ళ

కూడదు .. గుర్తుంది కదా .. అన్నాడు మురారి .

హ .. గుర్తుంది .. అంది చిరునవ్వుతో రచన .

గుడ్ .. ఈరోజంతా నువ్వు పూజ మీదే శ్రద్ధ పెట్టు .. మిగతా అంతా మేము చూసుకుంటాం .. అన్నాడు మురారి .

అలాగే మురారి .. నేను రెడీ అయి వస్తాను .. అని ముందుకి కదిలింది రచన .

ఇంకా ఉంది






మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 233

చూశారా ? నేను దారి వెతుక్కుంటున్నాను .. మీరు నాకు తోడుగా ఉండి దారి చూపబోతున్నారు .. మీరన్నట్టు

ఇదంతా విధి లీల .. అన్నాడు గోపాల స్వామి .

అవును .. పదండి వెళ్దాం .. అన్నాడు యశ్వంత్ .. ముందుకి నడుస్తూ ..

అతని సరసనే నడుస్తూ .. ఇంతకీ మీరిక్కడ ఎందుకు ఉన్నట్టో ? అన్నాడు గోపాల స్వామి ..

అదంతా ఓ పెద్ద కథ .. మనం ఎంత త్వరగా మహల్ ని చేరుకుంటే అంత మంచిది .. అన్నాడు యశ్వంత్ .

ఓహ్ .. అయితే మనం ఆ కథ చెప్పుకుంటూనే నడవోచ్చుగా .. మీకేం అభ్యoతరం లేకుంటే   .. అన్నాడు గోపాలం .

మీకు రచన తెలుసా ? అని అడిగాడు యశ్వంత్ ..

హా .. తెలుసు .. బాగా తెలుసు .. గిరిజమ్మ గారు కూడా .. అన్నాడు గోపాలస్వామి ..

ఓహ్ .. అయితే వినండి .. అంటూ జరిగిన సంఘటన లన్నీ చెబుతూ కాస్త సమయం లోనే వెహికల్ దగ్గరికి

చేరుకున్నాడు యశ్వంత్ .

ఇంత జరిగిందా ? అందుకేనా స్వామీజీ ఉన్నట్టుండి ఇక్కడకి పయన మయ్యారు .. అన్నాడు గోపాల స్వామి ..

అవునండీ .. ఇది మన వెహికల్ .. పదండి .. అని డోర్ ఓపెన్ చేశాడు యశ్వంత్ .. గోపాల స్వామి లోపల

కూర్చున్నాక .. డోర్ వేసి .. డ్రైవింగ్ సీట్ వైపు నడిచి డోర్ తీసి స్టీరింగ్ వైపు చూశాడు .. తను పెట్టిన నోట్ లేదు ..

అయితే శివ వచ్చుంటాడా ? కానీ మరి నన్ను కలవలేదు .. అనుకుంటూనే ఇంజిన్ స్టార్ట్ చేశాడు యశ్వంత్ ..

అయితే .. ఇప్పుడు ఆ పిశాచం మహల్ కె వెళ్లి ఉంటుందా ? అని అడిగాడు గోపాలం .

ఏం మీకు భయంగా ఉందా ? అన్నాడు యశ్వంత్ .

అతడు చిన్నగా నవ్వి .. అక్కడ మా గురువు గారు ఉన్నారు .. గతాన్ని , భవిత ని వర్తమానం లోనే చూడగలరు

ఆయన .. అయినా ఆ జగత్జనని ఆశీస్సులు మనల్ని ఎల్లవేళలా కాపాడతాయి .. అన్నాడు గోపాలం .

నిజమే .. కానీ మనం ఇప్పుడు ఆలోచించాల్సింది .. మన క్షేమం కోసం కాదు .. ఊరి ప్రజల క్షేమo కోసం .. నిన్న

స్వామీజీ మహల్ ప్రాంగణం చుట్టూరా నవధాన్యాలు చల్లుతుంటే చూసాను .. వైజయంతి లోపలకి రాకుండా అలా

చేశానని ఆయన అన్నారు .. కానీ రెచ్చి పోయి వైజయంతి ఊరి మీద పడితే .. సమస్య అవుతుంది .. అన్నాడు

యశ్వంత్ ..

లేదు .. స్వామీజీ .. ఊరి ప్రజల ను రక్షించడానికి కూడా ఏదో చేసే ఉంటారు .. సరిహద్దులను మంత్రించి ఉంటారు .

అలా అయితే ఆమె మహల్ ప్రాంగణం చుట్టూ తిరగగలుగుతుందేమో గని ఊరిలోనికి ప్రవేశించలేదు .. అన్నాడు

గోపాలం ..

అటువంటి ఏర్పాటు కూడా ఉంటుందా ? స్ట్రేంజ్ .. అన్నాడు యశ్వంత్ .. డ్రైవ్ చేస్తూనే .

ఉంటుంది కానీ .. ఒక చిన్న సమస్య ఉంది .. పూజ నిర్వహిస్తున్నవారే ఆమె ని మహాల్లోకి ఆహ్వానిస్తే మాత్రం

వైజయంతి లోపలికి రాగలుగుతుంది  .. అన్నాడు గోపాల స్వామి .

కానీ .. రచన వైజయంతి ని ఎందుకు లోపలికి ఆహ్వానిస్తుంది ? అలా జరగదు అన్నాడు యశ్వంత్ .

ఇంకా ఉంది










మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 232

యశ్వంత్ బలవంతం గా కళ్ళు తెరిచాడు .. తలంతా బరువుగా ఉంది .. ఒక్కక్షణం తనని తాను చూసుకున్నాడు ..

వొళ్ళంతా మట్టి కొట్టుకు పోయింది .. లీలగా తనకెదురుగా ఎవ్వరో ఉన్నారని గుర్తించి .. కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూశాడు .

ఎదురుగా ఓ వ్యక్తి .. నుదుటి పై విభూతి రేఖలు .. కాషాయ వస్త్రాలు .. మోహంలో అవ్యాజ్య మైన ప్రశాంతత ...

చిరునవ్వు తో తన వైపు చూస్తున్నాడు .. వయసు మాత్రం ఓ ముప్ఫయ్ ఉంటాయి ..

మెల్లిగా లేచి నించుని .. మీరూ .. అన్నాడు యశ్వంత్ ..

అతడు చిన్నగా నవ్వి .. నన్ను గోపాల స్వామి అంటారు .. నేనీ దారి వెంట వెళ్తుండగా మిమ్మల్ని చూశాను ..

ఇక్కడ స్పృహ తప్పి పడి ఉన్నారు .. అందుకే మీ పై నీళ్ళు చల్లి లేపాను .. బహుశా నేను పొరబడ లేదుగా .. మీరు

ఇచట నిద్రించుట లేదుగా .. అన్నాడతను తమాషాగా .

యశ్వంత్ చిరునవ్వు నవ్వి కాసేపటి క్రితం జరిగిన దానిని గుర్తు తెచ్చుకున్నాడు ..


' రాకాసి మఱ్ఱి ఊడలు అతడ్ని అలానే ఈడ్చుకు పోతున్నాయి .. అతడు ఆలోచిస్తున్నాడు ఎలా వీటి బారి నుండి

తప్పించుకోవాలి అని .. అప్పుడు గుర్తుకు వచ్చింది అతడికి .. స్వామీజీ కట్టిన తాయెత్తు .. స్వామీజీ కట్టిన

తాయెత్తు కూడా వీటి నుండి నన్ను రక్షించలేదా? అనుకుంటూనే జై వైష్ణవీ మాతా .. అని ఒక్క ఉదుటున కాలి

ని అందుకొని ఆ ఊడ ని ఒదిలించు కోడానికి ప్రయత్నించాడు యశ్వంత్ .. అసంకల్పితం గా ఆ ఊడ కి అతని

చేతికి  ఉన్న తాయెత్తు తగిలింది .. అంతే అంత వరకూ అతడ్ని ఈడ్చుకుపోతున్న ఊడ ఒక్కసారిగా అతడి కాలిని

విడిచిపెట్టింది .. అంత వేగంగా వెళ్తూ అది ఒక్కసారిగా విడిచి పెట్టడం తో .. అక్కడ కాస్త పల్లం గా ఉండటం తో

దొర్లుకుంటూ కొంత దూరం లో పడిపోయాడు యశ్వంత్ .. అప్పుడే ఏదో చెట్టుకొమ్మ తలకి గట్టిగా తగిలింది ..

అంత వరకే అతని కి గుర్తుంది .. బహుశా ఆ తరువాత స్పృహ కోల్పోయినట్టున్నాను .. అనుకుని తన చేతికి

కట్టి ఉన్న తాయెత్తు వంక ఆరాధన గా చూసుకున్నాడు యశ్వంత్ .

ఏమిటీ ? మీరేదో ఆలోచనలో పడ్డట్టు ఉన్నారు .. అన్నాడు అతను ..

ఏం లేదండీ ? మీరు .. ఇంత రాత్రి వేళ .. బహుశా ఆ భగవంతుడు నాకోసమే మిమ్మల్ని పంపి ఉండుంటాడు ..

అన్నాడు  యశ్వంత్ .

నేను రావణ పురం వెళ్ళవలసి ఉన్నది .. అందులకే ఈ దారి వెంట వెళ్తున్నాను .. బహుశా దగ్గరలోనే ఉన్నానను

కుంటున్నాను .. అన్నాడు గోపాల స్వామి .

రావణ పురమా ? ఆ ఊళ్ళో మీకేంటి పని ? నేనూ అక్కడికే వెళ్ళాలి అన్నాడు యశ్వంత్ అతడి వైపు ఆసక్తి గా

చూస్తూ ..

అవునా ? ఆ ఊరిలో మా గురువుగారు ఉన్నారు .. రమణానందుల వారు .. వారిని కలవాల్సి ఉంది .. నా వెంట

పూజా సామాగ్రి ఉన్నది .. అది సకాలం లో వారికి అందించ వలసి ఉన్నది .. అన్నాడు గోపాలస్వామి ..

ఓహ్ .. మీరు రాణి మహల్ కె వస్తున్నారా ? స్వామీజీ మాదగ్గరే ఉన్నారు .. రేపు ఒక శిష్యుడు వస్తున్నాడు ..

అని మీకోసమే చెప్పారనుకుంటా.. సంతోషం గా అన్నాడు యశ్వంత్ ..

ఇంకా ఉంది





మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిరసౌధం 231

అరె .. అదే వెహికల్ .. అని సైకిల్ వెహికల్ వైపు పోనిచ్చాడు శివ . వెహికల్ దగ్గరికి చే రుకొని .. చుట్టూ చూశాడు

శివ .

ఎక్కడా యశ్వంత్ జాడ కనబడ లేదు .. ఇక్కడ నుంచి యశ్వంత్ ఎక్కడికి వెళ్ళుంటాడు ? అనుకుంటూ వెహికల్

స్టీరింగ్ వైపు అప్రయత్నం గా చూశాడు శివ . అక్కడ యశ్వంత్ పెట్టిన ఉత్తరం శివ కంట పడింది ..

వెంటనే వెళ్లి తనదగ్గరున్న ఇంకో కీ తో డోర్ తెరచి ఆ లెటర్ చేతిలోకి తీసుకున్నాడు శివ .

శివా ..

       నాకోసం వెతుక్కుంటూ వస్తావని తెలుసు .. రత్నంరాజు చనిపోయాడు శివా .. అతని చావు మామూలు

స్థితి లో లేదు .. భయానకం గా ఉంది .. వైజయంతి పనేనని అనుమానం గా ఉంది .. కానీ ఖచ్చితం గా చెప్పలేను

ఆ విషయం తెలుసుకుందుకే దక్షిణం వైపు వెళ్తున్నాను .. ఎందుకంటే వీరాస్వామి కూడా ప్రాణాపాయ స్థితిలో

ఉన్నాడేమో అని తెలుసుకోడానికి .. అతని ఆచూకి ఇప్పుడు ముఖ్యం ..

శివా .. నువ్వోచ్చేసరికి నేను ఏ స్థితిలో ఉంటానో నాకు తెలీదు .. ఎందుకంటే మహల్ నుండి బయల్దేరే సమయానికే

స్వామీజీ చెప్పిన ప్రమాదం వైపు వెళ్తున్నానని పించింది .. సో .. మళ్ళి కలుద్దాం ..

                                                                                                                       యశ్

ఉత్తరం చదవగానే .. ఓహ్ గాడ్ .. సంథింగ్ రాంగ్ .. నేనూ .. అటువైపే వెళ్ళాలి .. అని సైకిల్ ని దక్షిణం వైపుకి

మళ్ళించాడు శివ .. కొంత దూరం వెళ్ళాక చెట్ల ఊడలకి వేలాడుతూ అతి భయంకరం గా కనిపించింది వీరస్వామి

శవం . అతన్ని అలా చూడగానే ఒక్క క్షణం ఒళ్ళు జలదరించింది శివ కి .. వెంటనే తేరుకొని .. ఇక్కడే ఎక్కడో

ఉండుండాలి యశ్వంత్ .. అని తలంచి ...  యశ్ .. వేర్ ఆర్ యు .. గట్టిగా అరిచాడు శివ ..

అతని అరుపు ఆ అడవంతా ప్రతిధ్వనించి కొమ్మల్లో ఉన్న గుడ్లగూబలు దూరంగా ఎగిరిపోయాయి ..

కొంచెం ముందుకి పరిగెత్తి .. మళ్ళి గట్టిగా అరిచాడు శివ .. శివ కి కీచు రాళ్ళ శబ్దాలు తప్ప వేరే ఏం వినబడలేదు ..

అయ్యో .. యశ్ .. ఎక్కడున్నావు .. ఎక్కడున్నా నువ్వు బాగానే ఉండి ఉంటావు యశ్ .. నాకు తెలుసు .. కానీ

ఆ వీరస్వామి గాడ్ని చూస్తేనే నువ్వే స్థితిలో ఉన్నావోనని భయం కలుగుతుంది .. అనుకుంటూ చుట్టూ చూస్తూ

అక్కడ పరిసరాలన్నీ వెతికాడు శివ . ఎక్కడా యశ్వంత్ జాడ తెలియ రాలేదు ..

యశ్వంత్ వీరస్వామి ప్రాణాపాయ స్థితి లో ఉన్నాడని ఎలా ఊహించాడు ? నిజంగానే ఇక్కడ వీరస్వామి చచ్చి

పడున్నాడు .. అది ఆ మఱ్ఱి చెట్టు ఊడలు అతని మేడచుట్టు బిగుసుకోనేలా .. అంటే .. అనుమానం లేదు ..

వైజయంతి ఇస్ బ్యాక్ .. అయితే యశ్వంత్ మహల్ వైపే రిటర్న్ అయుంటాడా ?ఇప్పుడు నేను యశ్వంత్ కోసం

వేదకనా లేదంటే మహల్ కి వెళ్లి వైజయంతి వల్ల ఏ సమస్యా రాకుండా వాళ్ళని కాపాడనా ? అని ఆలోచించాడు శివ

నేను మహల్ కె వెళ్ళటం సమంజసం .. ఎందుకంటే యశ్ కారణ జన్ముడు .. తనకేం కాదు .. ఒకవేళ తానూ

మహల్ కే వెళ్లి ఉండొచ్చు కూడా .. కాబట్టి మహల్ దగ్గరకి వెళ్ళాలి .. అందర్నీ అప్రమత్తం చేయాలి .. అని పరుగున

సైకిల్ దగ్గరికి వచ్చి తిరుగు పయనమయ్యాడు శివ .

ఇంకా ఉంది







మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిరసౌధం 230

స్వామీజీ మళ్ళి తన గదిలోకి వెళ్లి కూర్చున్నారు .. స్వామీజీ వెనుకనే వెళ్ళిన మురారి .. స్వామీజీ .. మీతో కొంచెం

సేపు మాట్లాడొచ్చా అన్నాడు..

రా నాయనా .. సందేహ నివృత్తి చేసుకోవటం తప్పేం కాదే .. ఇలా వచ్చి కూర్చో .. అని అన్నారు స్వామీజీ

ఆప్యాయంగా .

మురారి వెళ్లి అతని కెదురుగా కూర్చున్నాడు ... పక్కనే ఉన్న అమ్మవారి పటానికి నమస్కరించి .. స్వామీజీ వైపు

చూసి ... స్వామీ .. మాతరం సైన్స్ నే నమ్ముతుంది .. ఇలాంటి వన్ని కొట్టిపడే స్తుంది.. కానీ ఇప్పుడు మా

అనుభవాలు .. మరోలా చెబుతున్నాయి .. ఆత్మ అనేది ఉంది .. అది చనిపోయిన తరువాత కూడా

మనగలుగుతుంది  అని .. అన్నాడు స్వామీజీ .

అవును నాయనా .. కాలం ఎంత మారినా .. విజ్ఞాన శాస్త్రం ఎంత అభివృద్ధి చెందినా మనిషి మెదడు కి అందని

సత్యాలెన్నో ఈ విశ్వ గర్భం లో దాగి ఉన్నాయి .. ఆనాడు మహా భారత కాలం లో శ్రీకృష్ణుడు ఉపదేశించిన గీత లో

ఆత్మ గురించి సవివరంగా చెప్పబడింది కదా .. ఆత్మ నాశనం లేనిది .. మనిషి బట్టలను ఎలా మార్చుకుంటా డో

అలాగే ఆత్మ శరీరాన్ని మార్చుకుంటుంది .. అన్నారు స్వామీజీ .

స్వామీజీ .. మరైతే వైజయంతి ఆత్మ కి నాశనం లేనట్టేనా ? మరి అలాంటప్పుడు ఈ సమస్య ఎలా పరిష్కార మవు

తుందో మీరే చెప్పండి ? అన్నాడు ఆసక్తిగా మురారి ..

మంచి ప్రశ్న నాయనా .. నే చెప్పింది నూటికి నూరుపాళ్ళు నిజం .. ఆత్మ నాశనం లేనిది .. కానీ ఏ ఆత్మ అయితే

కోరికలు తీరకుండా బంధ విముక్తి లేకుండా గాలిలో తిరుగాడుతూ ఉంటుందో ఆ ఆత్మ దుష్టాత్మ కాగలదు .. అలాగే

ఏదైనా సత్కార్యం కొరకై బంధ విముక్తి కి నోచుకోక పరమాత్మ లో లీనమవటానికి ప్రయత్నించే ఆత్మ కి దైవం

తోడుగా ఉండగలదు .. నీ అనుమానం .. ఒక  దుష్టాత్మ దురుద్దేస పూరితమై , నాశనం లేనిడైతే పరిణామాలు

దారుణం గా ఉంటాయనేగా .. అన్నారు స్వామీజీ .

  

అవును స్వామీజీ .. పరిష్కారం ఎలా ? గుడిలో దీపాలు పెట్టి మహల్ లో పూజలు నిర్వహించడం వల్ల వైజయంతి

మహల్ ని వీడిపోవోచ్చు .. కానీ ఆమె వేరొక చోట ఇటువంటి సమస్యే కలగజేస్తే .. అన్నాడు మురారి .

అవును నాయనా .. కానీ ఏ ప్రేతాత్మ కైనా తమ కోరికల నుండి , దురుద్దేశాల నుండి విముక్తి లభియిస్తే వారికీ

గతజన్మ జ్ఞాపకాలు ఉండవు .. భవ భందాల నుండి విముక్తి పొందిన ఆత్మ పరమాత్మ లో లీనం కాగలదు ..

అన్నారు స్వామీజీ .

మరి .. వైజయంతి కి అటువంటి ముక్తి లభిస్తుందా ? మహల్ తనకే దక్కాలన్న కోరిక ఇప్పటికీ ఆమెని దహిస్తూ

ఉంటే ఆమె కి ముక్తి ఎలా లభిస్తుంది స్వామీజీ ? అన్నాడు మురారి .

కోరిక అనేది అశాశ్వత  మైనది నాయనా .. ఆ కోరిక వెనక ఉన్న పూర్వాపరాలు గ్రహించినప్పుడు దాని నుండి

విముక్తి పొందే మార్గం ఉదయిస్తుంది .. ఒక ప్రేతాత్మ గా ఈ మహల్ ని అనుభవిమ్పలేనని ఆమె కి అర్థం

అయినప్పుడు ఆమె ఆ కోరిక నుండి విముక్తురాలవుతుంది .. అన్నారు స్వామీజీ .

కానీ వైజయంతి కి ఆ విషయం అర్థం అవుతుందా స్వామీజీ ? అన్నాడు మురారి ..

అవుతుంది నాయనా .. అందుకోరకే కదా మన ఈ విశ్వ ప్రయత్నం .. ఆత్మ నాశనం లేనిదే కానీ సమస్య పరిష్కారం

లేనిది కాదు .. అన్నారు స్వామీజీ .

మీతో మాట్లాడుతున్నపుడు మనసులో ఏదో తెలియని ధైర్యం కలుగుతుంది స్వామీజీ .. అన్నాడు మురారి .

స్వామీజీ చిరునవ్వు తో తల పంకించారు .

                                                             ******************

ఇంకా ఉంది




మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 229

పరుగు పరుగున మహల్లోకి చేరుకొని సరాసరి స్వామీజీ గది ని చేరి తలుపు కొట్టాలనే తలంపు కి కూడా రాకుండా

తటాలున తలుపులు బార్లా తెరచి స్వామీజీ .. అని గట్టిగా అరిచాడు మురారి ..

ఆ సమయం లో స్వామీజీ నిద్రపోతున్తారనుకొని తలంచాడు మురారి .. కానీ దానికి భిన్నంగా ఆయన అమ్మవారి

పటం ముందు కూర్చుని ధ్యానం లో ఉన్నాడు అతడు ..

ఒక్క క్షణం తటపటాయించిన .. ఇది ఆలోచించాల్సిన సమయం కాదు .. అని తలచి .. అతని ముందుకి వెళ్లి

స్వామీజీ .. క్షమించండి .. నేను మిమ్మల్ని ధ్యానం నుండి బయటకి రమ్మని అర్థిస్తున్నాను .. అన్నాడు మురారి ..

స్వామీజీ మెల్లిగా కళ్ళు తెరచి మందహాస వదనం తో .. కంగారు పడకు నాయనా .. వైజయంతి మహాల్లోకి

ప్రవేశించలేదు .. అన్నారు స్వామీజీ ..

స్వామీజీ .. నిజంగానా ? కానీ .. అని ఆగిపోయాడు మురారి సందేహం గా ..

మహల్ చుట్టూ నవధాన్యాలు చల్లట మైనది .. కాబట్టి ఆమె లోపలికి రాలేదు .. అన్నారు స్వామీజీ .

స్వామీజీ .. నవధన్యాలకే ఆమె కట్టుబడి పోతుంది అంటారా ? అన్నాడు మురారి .. అనుమానంగా ..

అవి మంత్రించిన నవధాన్యాలు నాయనా ? అమ్మవారి రక్ష .. అని తనవైపు సందేహం గా చూస్తున్న మురారి

వైపు చూసి .. అనుమానం గా ఉందా ? పద .. స్వయంగా నువ్వే ఆ పిశాచి విఫల యత్నాలను చూద్దువు గానీ ..

అని కూర్చున్న చోటి నుంచి లేచి గది బయటికి నడిచారు స్వామీజీ ..

సంకోచంగా అతణ్ణి అనుసరించాడు మురారి ..

ఇద్దరూ మహల్ ద్వారం దగ్గరికి వచ్చేసరికి అప్పటికే మహల్ గేటు దగ్గర నుండి లోపలికి రావటానికి విఫలయత్నం

చేస్తుంది వైజయంతి .

కానీ ఆమె అడుగు పెట్టిన చోటల్లా భగ్గుమని మంటలు వస్తున్నాయి .. ఆమె కోపం గా వీరి వైపు చూసింది ..

చూడు .. నీ కళ్ళతో నీవే చూడు .. ఆమె లోపలికి రాలేదు నాయనా .. నువ్వు నిశ్చింత గా ఉండు .. అన్నారు

స్వామీజీ ..

మురారి .. ఆనందం గా తల ఊపాడు .. నిజమే స్వామీ .. కానీ కానీ .. అని మళ్ళి అనుమానం గా చూసాడు మురారి

చెప్పు నాయనా .. ఇప్పుడు మళ్ళి ఏం అనుమానం కలిగింది ? అని అడిగారు స్వామీజీ .

స్వామీ .. మనమంతా లోపలే ఉన్నాం .. కానీ .. యష్ , శివ .. బయటే ఉన్నారు .. అసలు బంధింప బడి ఉన్న

వైజయంతి బయటకేలా వచ్చింది ?  అసహనం గా అన్నాడు మురారి ..

 నువ్వు  వారి కొరకు చింతించకు నాయనా ... సర్వం ఆ జగన్మాత చూసుకుంటుంది .. ఎట్టి పరిస్థితుల లోనూ

మీరెవ్వరు మహల్ ప్రధాన ద్వారం దాటి బయటికి పోకండి .. అని లోపలికి నడిచారు స్వామీజీ ..

ఆతడి వైపు మంత్ర ముగ్ధుడి లా చూశాడు మురారి ..

నన్ను .. నా భవనం లోకే పోకుండా చేస్తారా ? మిమ్మల్ని  సర్వ నాశనం  కావిస్తాను .. గట్టిగా అరుస్తుంది

వైజయంతి...

అవేవీ చెవిన వేసుకోకుండానే స్వామీజీ  వెంట నడిచాడు మురారి .

       
ఇంకా ఉంది







మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

తొలకరి ప్రేమ

ఆకాశ వీధి లో అలా .. అందాల చందమామలా ..

వేసింది లే వలా .. చెలి సన్న జాజిలా ..

ఘుమఘుమల సౌరభాల జోలలా ..

మధురోహల సంతకాలలా .. చేసేటి వేళలా ..

మది వెలుపల వేచి ఉన్నదేమో అతిథి లా ..

తెరిచెను తలుపులు తలపలా .. ఆహ్వానం తెలుపలా

అంటూ మనసుకి తెలిపిన వయసు చురుకలా ..

తానోచ్చే ఓ పరువం లా .. కలిసొచ్చే పరిచయం లా ..

కమ్మేసే ఆ మబ్బుల్లా .. నే గగనం అయితే తానే నిలువెల్లా ..

కురిసే పొగమంచుల్లా .. నన్నే దాచేసావే చలికాలపు ఉదయం లా ..

ఆషాడపు చినుకుల్లా .. వాసంతపు చిగురుల్లా ..

నువ్వు నాలో ప్రేమని మొలకెత్తించు ఇలా ..

విరబూసిన హృదయం లా .. వరమిచ్చిన సమయం లా ..

నువ్వు నన్నే కలిసావే నా ప్రతిబింబం లా ..

హేమంత తుషారం లా .. అరవిచ్చిన కుసుమం లా ..

ముద్దోచ్చావే ఆనందానికి ప్రతిరూపం లా ..

మధుర సంగీతం లా .. ఉరికే జలపాతం లా ..

నను ఉక్కిరి బిక్కిరి చేశావే తొలకరి ప్రణయం లా ...    










మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం 228

 శివ వెళ్ళినప్పటి నుండి ఎంత నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించినా సాధ్యం కాలేదు మురారికి .. పక్కనే నిశ్చింతగా

నిద్రపోతున్న సత్య కేసి చూశాడు .. ఆమె మొహం లో ప్రశాంతత .. కానీ కళ్ళ కింద నల్లని చారలు ఆమె నిద్రలేమి ని

తెలియజేస్తున్నాయి .. చాలా కష్టపడ్డావు సత్యా నువ్వు .. ఇక పై ఎప్పుడు నువ్వు కష్ట పడకుండా చూసుకునే

బాధ్యత నాదే .. అనుకున్నాడు మురారి .. మెల్లిగా మంచం మీంచి లేచి గది బయటికి వచ్చాడు మురారి ..

మనసు మాత్రం కలవరం గా ఉంది .. "టైం ఒంటి గంట కావొస్తుంది .. మరో గంట లో అంతా లేస్తారు .. ఈలోపు అలా

గాలికి బయట తిరిగితే సరి .. యశ్వంత్ వాళ్ళు వచ్చేస్తారేమో .. "అని మహల్ బయటికి నడిచాడు మురారి .

బయట అంతా చల్లని గాలి వీస్తుంది .. వెన్నెల వెలుగు వాకిలంతా పరచుకొని ఉంది .. గాలికి మహల్ గోడలకి

అలంకరించిన పూల సువాసన అతని నాసిక పుటలను తాకుతుంది ..

హటాత్తుగా ఏం జరిగి ఉండుంటుంది ? యశ్వంత్ , శివ ఆ ఇద్దరూ అంత కంగారు పడి ఇక్కడ్నుంచి వెళ్ళారు ..

వైజయంతి సమస్య కూడా లేదు .. మరేం జరిగి ఉండుంటుంది ? అతనికి హటాత్తుగా రత్నం రాజు గుర్తుకు వచ్చాడు

కొంపదీసి అతని విషయం లో గానీ వీళ్ళిద్దరూ వెళ్ళలేదు కదా .. అతనికి ఏమైనా ప్రాబ్లం .. అనుకుంటూనే

కాకతాళీయం గా మహల్ గుమ్మటం వైపు చూశాడు మురారి ..

చాలా ఎత్తు లో ఉంటుంది రాణి మహల్ గుమ్మటం .. అక్కడనుంచి నుంచి చూస్తె బహుశా రావణ పురం  ఊరు

అంతా కనబడుతుంది .. పూర్వ కాలం లో అక్కడ సైనికులు నిలబడి కోటకి రక్షణ ఇచ్చేవారు .. దూరం నుండే

శత్రువుల రాక ని కనిపెట్టడానికి ఏర్పాటు అది ..

అక్కడ కి వెళ్లి చూస్తే యశ్వంత్ వాళ్ళు కనిపిస్తారేమో .. ఓ సారి చూస్తె పోలా .. అని అటువైపు కదిలి గుమ్మటం

పైకి వెళ్ళే మెట్ల దగ్గరికి చేరుకున్నాడు మురారి ..  కాసేపట్లోనే గుమ్మటం పైకి చేరుకున్నాడు మురారి .. అతని

అంచనా నిజమే .. గుమ్మటం పైనుండి చూస్తూ ఉంటె పడమర వైపంతా ఊరు .. తూర్పు వైపు కొండలు .. దక్షిణం

వైపు అడవి .. ఉత్తరం వైపు పచ్చిక మైదానం కనబడుతున్నాయి .. గాలి విసురుగా వీస్తుంది ..

నైస్ వ్యూ .. అనుకుంటూనే పున్నమిని ఆహ్వానిస్తున్న చంద్రుని చూశాడు మురారి ..

పెద్దగా కనబడుతున్నాడు చంద్రుడు .. నిజం గా ఈరోజు చంద్రుడు ఎంతో అందం గా ఉన్నాడు .. అనుకున్నాడు

మురారి .. కానీ చంద్రుని వైపు చూస్తున్న అతని కళ్ళలో నిశ్చింత మెల్లగా మాయం కాసాగింది ..

ఓ భయంకర రూపం మహల్ వైపే రావటం కనబడుతుంది .. అతడు  కళ్ళు నులుముకుని మళ్ళి చూశాడు ..

ఆ భయంకర రూపం  ... వైజయంతి ... ఆమె కళ్ళలో కోపం ప్రళయభయంకరమై.. ఆమె వేస్తున్న అడుగులు

మృత్యు ధంకా మోగిస్తున్నాయి ..

కాళ్ళ కింద భూమి కంపిస్తున్నట్టు అనిపించింది మురారికి .. అపాయం దగ్గర కె వస్తుంది .. అతని మెదడు

హెచ్చరించింది .. అంతా హాయిగా నిద్రపోతున్నారు .. ఏం చేయాలి ఇప్పుడు ? మహర్షి .. మహర్షి .. గారికి చెప్పాలి

... ఆలోచన వచ్చిందే తడవుగా కిందికి పరుగుతీశాడు  మురారి ..

ఇంకా ఉంది










మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం227

అతడు ఆ స్థితి లోనూ ఓ పిచ్చి నవ్వు నవ్వాడు .. వైజయంతి ఇంకా శక్తి వంత మయ్యింది.. నా నుండి తాంత్రిక

శక్తినీ .. అనేక క్షుద్ర శక్తులని తోడ్కొని నన్ను ఈ పరిస్థితి కి తెచ్చి మీకోసమే బయలు దేరింది .. ఇప్పుడే .. నన్ను

బతికించండి .. నేను మిమ్మల్ని కాపాడతాను .. అన్నాడు వీరాస్వామి ..

హ .. అని అతడిని లేపడానికి ప్రయత్నించాడు యశ్వంత్ . కానీ పైనుంచి ఓ చెట్టు ఊడ తానంతట అదే దిగి వచ్చి

వీరాస్వామి మెడచుట్టు ఉచ్చ్చు బిగించి అతడ్ని యశ్వంత్ చేతుల్లోంచి పైకి లాక్కు పోయింది ..

జరిగిన పరిణామానికి హతాశుడై పైకి చూశాడు యశ్వంత్ ... వీరాస్వామి గిలగిలా తన్నుకుంటూ ప్రాణం

వదిలేసాడు  ..

ఓహ్ గాడ్ .. గట్టిగా అరిచాడు యశ్వంత్ .. కానీ హటాత్తుగా ఆ మఱ్ఱి ఊడ వీరాస్వామి శవాన్ని ఊయల అటు ఇటూ

ఊపసాగింది .. మొదట మెల్లిగా .. తరువాత మెల్లగా వేగం పెరిగి అతడ్ని ఎక్కడికో దూరం గా నెట్టి వేసింది ..

భయంగా కళ్ళు మూసుకున్నాడు యశ్వంత్ .

అతనికి ఓ క్షణం రత్నం రాజు ఎలా మరణించి ఉంటాడో అర్థం అయింది .. మెల్లిగా కళ్ళు తెరచి చూశాడు ..

చంద్రుడిని మబ్బులు కమ్మేసాయేమో మొత్తం చీకటిగా ఉంది .. ఇంతలో మరో మఱ్ఱి ఊడ మెల్లిగా అతని వైపు

పాక్కుంటూ రాసాగింది .. శబ్దం విని అప్రమత్తమై అక్కడనుంచి పరుగుతీసాడు యశ్వంత్ .. అతణ్ణి

వెంబడించసాగింది ఆ మర్రి ఊడ .. పరిగెడుతూనే చురుగ్గా ఆలోచిస్తున్నాడు యశ్వంత్ .. ఎలా తప్పించుకోవాలి

దీని నుండి ..? దీని అర్థం వైజయంతి ఇక్కడే ఉంది .. మహల్ వైపు వైజయంతి వెళ్ళకూడదు .. నా ప్రాణం

తీయకుండా వైజయంతి ఇక్కడ నుండి పోదు .. తన దృష్టి ని నా వైపే ఉంచాలి .. పౌర్ణమి ఘడియలు వచ్చేవరకు

నేను నా ప్రాణం కాపాడుకుని తీరాలి .. నన్ను హింస పెట్టె పనిలో వైజయంతి మిగతా అంతా మర్చిపోవాలి .. ఈ

ప్రయత్నం లో నా ప్రాణం కోల్పోయినా ఫరవాలేదు .. అనుకొని పరుగు తీస్తున్నాడు యశ్వంత్ .. కానీ అతడి

ఎడమ కాలిని పట్టుకొంది మఱ్ఱి ఊడ .. వేగం గా పరుగుతీస్తున్న అతడు ఒక్కసారిగా కింద పడ్డాడు .. అంతే

శరవేగంగా మఱ్ఱి ఊడ అతణ్ణి ఈడ్చుకు పోయింది .. బాధగా అరుస్తున్నాడు యశ్వంత్ . అతని వీపు గీరుకు

పోతోంది ...

అదే సమయం లో శివ యశ్వంత్ ని వెదుకుతున్నాడు .. ఎక్కడని వెదకను యశ్ నిన్ను .. అని అనుకోకుండా

అడవి వైపు చూశాడు శివ ..

ఎవరో స్త్రీ లాంతరు పట్టుకోని అడవి నుండి వస్తున్నది ..

ఈ టైం లో ఎవరబ్బా ? అని సైకిల్ ని ఆమె వైపు పోనిచ్చాడు .. దగ్గరికి వెళ్లి చూస్తే ఆమె వెంగమ్మ ..

నువ్వా ? ఈ సమయం లో అడవినుంచి వస్తున్నావు ? ఏంటి ఏం పని నీకు ? గద్దించాడు శివ .

ఆమె అతడివైపు నిర్లక్ష్యం గా  చూసి .. నవ్వింది ..

నిన్నే .. ఇంత  రాత్రి వేళ అడవిలో నీకేం పని ? అన్నాడు శివ కోపంగా ..

ఆమె సమాధానం చెప్పక తన గుప్పెట లోని ఓ వస్తువు ని శివ కి చూపింది .. అది వాచ్ .. యశ్వంత్ ది .

ఇది .. ఇది .. నీకేక్కడిది ? అని ఆమె చేతిలోంచి కంగారుగా ఆ వాచ్ ని తీసుకొని .. యశ్ అడవికి వెళ్లాడా ? అని

నేనింకా లేట్ చేయకూడదు .. అని వెంటనే సైకిల్ ని అడవిలోకి పోనిచ్చాడు .. శివ .

కంగారుగా వెళ్తున్న అతడిని చూస్తూ క్రూరంగా నవ్వుకొంది వెంగమ్మ .

                                                    *********************

ఇంకా ఉంది

                                   








మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది

రుధిర సౌధం226

యస్వంత్  సుమారుగా ఒక కిలోమీటర్ కంటే కాస్త ఎక్కువగా నడిచాడు .. ఇంతలో ఎక్కడ్నుంచో సన్నగా ఓ

మూలుగు  వినబడింది .. యశ్వంత్ చెవులు రిక్కించి విన్నాడు .. ఆ మూలుగు వినిపిస్తున్న వైపు దట్టం గా

పొదలు ఉన్నాయి .. ఆ పొదలు వైపు టార్చ్ వేసి చూశాడు .. ఎవ్వరూ కనబడలేదు .. కానీ మూలుగు లో కొంచెం

తీవ్రత కనబడింది ..

ఖచ్చితం గా అక్కడ ఎవ్వరో ఉన్నారు .. అనుకుంటూ పొదల వైపు నడిచాడు యశ్వంత్ .. పొదలకి అటువైపు

ఎవ్వరివో కాళ్ళు కనబడ్డాయి .. నొసలు చిట్లించి ఎవరదీ ? అని గద్దించాడు యశ్వంత్ ..

ఆ మాటకి .. స్పందన గా .. న.. న్ను .. ర .. క్షించన్దీ ... అని దీనం గా అన్నదో మగ గొంతు ..

యశ్వంత్ పొదలని దాటి అటువైపు వెళ్లి చూశాడు .. అతి దీన స్థితిలో పడున్నాడు వీరాస్వామి .. అతని వొళ్ళంతా

రక్తసిక్తం గా ఉంది .. అతని పరిస్థితి చూస్తె ఇంకెంత సేపో అతడు బతుకుతాడని అనిపించలేదు యశ్వంత్ .. కి .

యశ్వంత్ ని చూడటం తో అతని కళ్ళలో చిన్న ఆశ మిణుక్కు మంది ..

వీరాస్వామి .. నువ్విక్కడ .. ఎవరు .. ఎవరు చేసారు ఇదంతా ? అన్నాడు యశ్వంత్ ఆందోళన నిండిన గొంతుతో ..

అతడు .. మాటలు కూడబలుక్కుని .. అన్నాడు .. వై .. జ .. య0.. తీ .. అని .

కానీ .. కానీ .. నువ్వు ఆమె ని బందించావు గా .. మరి ఎలా ఇదంతా ? బొంగురు పోతున్న కంఠo తో అన్నాడు

యశ్వంత్ .

అవును .. బంధించాను .. రెండు జాడీల్లో బంధించి .. నేలలో పాతి పెట్టాలనుకున్నాను .. దానికి కొన్ని ఘడియలు

బలం చేకూరుస్తాయి .. అటువంటి సమయం లో పూజ చేసి పాతి పెట్టాలని అనుకున్నాను .. ఆ జాడీ లని ఆ

పాడుబడ్డ కోటలోనే ఓ గదిలో ఉంచాను .. పూజకి అన్నీ సిద్ధం చేసుకున్నాను .. బసవడి ఆత్మ ని పాతి పెట్టాను ..

తరువాత వైజయంతి పాతి పెడుతుండగా ఎక్కడినుండి ఊడిపడ్డాడో భూపతి కొడుకు .. పెద్దగా ధాత్రీ .. ధాత్రీ అంటూ

అరుస్తూ వచ్చాడు .. మంత్రం మధ్యలో ఉండగా నన్ను అక్కడ చూశాడు ..

ఏదో ఆ పిల్ల కి అపకారం చేస్తున్నాననుకున్నాడో ఏమో .. నన్ను లేపి కొట్టాడు .. మంత్రం మధ్యలో ఆగకూడదు

ఆగిపోయింది .. ఏం పాతి పెడుతున్నావ్ ఇక్కడ ? ధాత్రి నేం చేసావు అనుకుంటూ నేనెంత చెప్పిన వినకుండా

ఆ గోతిని బలం గా తిరిగి తవ్వాడు .. గునపం జాడీ కి తగిలింది .. జాడీ లోంచి వైజ.. యంతి .. బయటికి వచ్చింది .

పగతో రగులు తున్న ఆత్మ బంధింప బడి అది తిరిగి విడుదల అయితే అది ప్రళయ భయంకరమే అవుతుంది .

వైజయంతి అలా బయటికి వచ్చేసరికి ఎదురుగా ఉన్నది భూపతి కొడుకు ..

ఆమెనలా చూసి బెదిరిపోయాడు .. అతడిని చిత్రహింసలు పెట్టి అతడి ని దూరంగా విసిరి వేసింది .. నాకు తెలిసి

అతని ప్రాణం పోయుండాలి .. అని గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు వీరాస్వామి ..

అంటే వైజయంతి మళ్ళి .. అని అన్నాడు యశ్వంత్ బాధగా ..

ఇంకా ఉంది

మీ అభిప్రాయం మాకు అతి విలువైనది